Çok özlüyorsunuz bazen... Diyetteyken çikolatayı özler gibi. Kışın soğuğunda yazın güneşini özler gibi. Bir gurbetçinin vatanını özlemesi gibi. Sabah yataktan ayrılırken yatağı özler gibi. Askerin annesini, sevgilisini özlemesi gibi. Özlemin en saf en derin yerinden özlüyorsunuz bazen. Bir kelimenin size bu kadar acı verebilmesi şaşırtabiliyor. Bazı kelimeler garip kalp oyunları yapıyor işte... Özledim desem yetmiyor anlatmaya kalksam tüm benzetmeler yetersiz, tüm kelimeler anlamsız. Bir şey bulmalı bu özleme. Bir insan her şeyi özleyebilir mi? Her şey! Onunla yaptığınız en ufak şeyleri bile nasıl özlersiniz hemen. Oysa ben kokusu burnumda olsa da olmasa da özlüyorum. Sarılırken öpmeyi, öperken sarılmayı özlüyorum. Konuşurken dinlemek, dinlerken konuşmak istemek gibi bir şey bu biliyorum. Özlüyorum işte. Yanımda istiyorum hep. Kalbimde olduğu gibi hep yanımda olsun. Nasıl bağlıyız birbirimize bu güzel aşkla öyle bağlansın ellerimiz istiyorum.
Özlemek değil
Özlenmek değil
Seni istiyorum.
Seni Seviyorum TSD
